Linie 2

1a Aya Mohammad

Tolerantie is je vrij voelen en veilig zijn. Aya is statushouder en kwam in 2017 als vluchteling uit Damascus (Syrië) naar Gorcum. Ze vertelt hoe fijn het is om in vrijheid en veiligheid te kunnen leven, wonen, leren, met vriendinnen af te spreken en overal over te kunnen praten. “Mijn land wordt verscheurd door de burgeroorlog en Damascus is grotendeels verwoest. Het was niet makkelijk voor mij om daar te leven. Het is fijn om hier te zijn, om zonder oorlog of dreiging te leven. De mensen hier zijn open en vriendelijk en hebben respect voor elkaar.”

1b Iris Keasberry en dochter Yara Muilenburg

De Reuzen Springbalsemien staat op de lijst van verboden exoten, van uitheemse planten die oorspronkelijk niet in Nederland voorkwamen. Ik vind deze bloemen prachtig en zou het jammer vinden als deze uit ons land geweerd worden. Tijdens de wandelmeditatie in de herfst word ik er helemaal vrolijk als ik tussen de menshoge bloemen door loop en geraakt word door de zaadjes die weg geschoten worden. Tolerantie betekent voor mij dat iedereen er mag zijn ongeacht afkomst, huidskleur, geloof, etniciteit, gender, leeftijd etc. èn dat je er echt bij hoort. Tolerantie begint met echt luisteren naar de ander en diens verhaal ruimte geven zonder te reageren, te oordelen, te vergoelijken of te overtuigen van jouw idee. Er kan pas echt verbinding ontstaan als je eerst probeert de ander te begrijpen. Dit is niet makkelijk en lukt mij vaak ook niet. Maar het zou de wereld voor iedereen een betere plek maken als meer mensen dit zouden proberen, oefenen en er steeds beter in worden.

Ik heb mijn dochter Yara gevraagd om samen met mij op de foto te gaan, omdat ik hoop dat ik geen mysterie zal zijn voor haar. Zij zal mij kennen en ik zal mijn verhalen met haar delen. Zij zal weten dat ze niet alleen is in de wildernis (geïnspireerd door Viola Davis in Brené Brown’s ‘Verlangen naar verbinding’). Vorige week werd Yara gevraagd of ze een ‘halfbloedje’ is. Dat wordt meestal positief bedoeld in de zin van dat je snel een mooi tintje in de zomer krijgt, donker haar en amandelvormige ogen hebt. Yara ziet het als een compliment en dat deed ik vroeger ook. Toen negeerde ik nog de prikkende haren in mijn nek en kon ik geen woorden geven aan het vervelende gevoel. Ik ga dat nu proberen. Het helpt dan niet als mensen aan wie je het probeert uit te leggen zeggen: ‘Nou ik wou dat ik een halfbloedje was’ of ‘Ik zou maar trots zijn op die prachtige cultuur van je (groot)ouders’. Luister eerst eens zodat ik er helemaal mag zijn. Mijn grootouders kwamen uit Nederlands Indië. Mijn ouders kwamen als tiener met de boot naar Nederland en werden verliefd op elkaar in Den Haag. Ik ben de derde generatie en Yara is de vierde generatie met Indische wortels. Net als de Springbalsemien haar zaadjes heel ver weg schiet, hebben wij ver van de geboortegrond van onze voorouders wortel geschoten. Wij zijn geen ‘half bloedje’ met half Indonesisch en half Nederlands bloed. Wij zijn veel meer dan dat en hebben Indonesisch, Chinees, Duits, Nederlands en van heel lang geleden Engels bloed. Een mix van al onze voorouders en hun culturen. Waar ik zeker trots op ben, maar waar de term ‘half bloedje’ een kleinerend stereotype en karakterisering inhoudt die afbreuk doet aan ons volle menszijn. Bovendien is het uitsluitend taalgebruik, waardoor we er niet echt helemaal bij horen. Een paradox die lastig uit te leggen is doordat je als bijzonder, mooi of exotisch wordt gezien. Je bent toch anders, niet hetzelfde, niet als wij. Verbinding ontstaat doordat we werkelijk begrijpen wat ieders motieven en belangen zijn. Je hoeft het niet met me eens te zijn. We hoeven niet hetzelfde te zijn. Maar heb de moed om een ongemakkelijk onderwerp te bespreken door te zeggen: ‘Vertel me daar eens meer over’ en te luisteren om te begrijpen. Niet om het ermee eens te zijn of het ermee oneens te zijn. Luisteren om de ander te begrijpen op dezelfde manier waarop we zelf begrepen zouden willen worden.


2a Marco van Trigt

“It always seems impossible until it’s done.” Nelson Mandela Ik denk dat net als met alles in het leven een beslissing nemen om iets te doen of juist te laten niet moeilijk hoeft te zijn. Maar daadwerkelijk gaan voor je keuze en volhouden daar ligt voor velen de echte uitdaging. Gelukkig groeien we bij elk behaald resultaat en dat stelt ons in staat om een voorbeeld te zijn voor anderen! Vandaar ook de gekozen quote.


2b Dick van Zanten

Na bijna vierenhalve eeuw ‘beschaving’ sinds de lafhartige moord in 1572 op de Martelaren van Gorcum is het ideaal van een tolerante samenleving nog altijd niet bereikt. Zoals John Rawls schreef in het standaardwerk ‘A Theory of Justice’, moet een samenleving tolerant zijn ten opzichte van wat niet te tolereren valt. Anders is zo’n samenleving uiteindelijk niet tolerant; dus niet rechtvaardig. Laat de Boom van Tolerantie een lichtend voorbeeld zijn, hoe klein wellicht ook, voor het ideaal van de tolerante samenleving, maar wel een grote aanzet vormen voor de realisatie van ‘De Open Kathedraal’, als hét monument van tolerantie.


3a Michelle Swets

Mijn opa is mijn grote voorbeeld voor tolerantie. Hij liet me zien hoe ik iedereen kon accepteren en respecteren.


3b Dick Bosch

Deze bloem is rond en symboliseert voor mij de wereldbol. Wat zou het toch mooi zijn als we wereldwijd wat toleranter met elkaar zouden omgaan. Ik hoop dat de Boom van Tolerantie al is hij nog zo klein in onze grote wijde wereld een aanzet kan geven voor meer tolerantie in de wereld. Ik hoop dat ik er vanuit mag gaan dat u en hopelijk alle planeet bewoners hier voor willen gaan, daarbij besef ik dat we nog een lange weg te gaan hebben. Zonder deze hoop hebben we verloren. U doet toch ook mee?


4a Deninta van der Meijden

Mijn visie is: elkaar verdragen en vergeven en laten leiden door liefde, zodat we in harmonie met elkaar kunnen samenleven.


4b Margje van der Straaten

Tolerant zijn houdt voor mij in de mens in zijn waarde te laten en hem de ruimte geven om zichzelf te zijn. Het zit in de kleine dingen van het leven. Liefde, verdraagzaamheid, zorg en aandacht voor elkaar geven een gevoel van vrede en maakt het leven de moeite waard. Dat wil ik nalaten. – Ik ben geportretteerd voor de gevel van het voormalige huis van Jeanne en Gijp Kreukniet, twee mensen met bijzondere persoonlijkheden, die nu me nog steeds ontroeren.


5a Els van Lis

Tolerantie is voor mij, mijn eigen verhaal vertellen èn me verplaatsen in de ander. Nieuwsgierig zijn naar het verhaal achter de andere mening. Luisteren naar, leren van en lachen met elkaar.


5b Roefke van der Louw

’t Was een lange lijst van meer dan 100 namen, die uit het brein van eigen stadsgenoten kwamen, een judaskus voor elke jongeman en zijn adres, verraderlijk ter hand gesteld aan Wehrmacht en SS. Met deze woorden begon Piet van Camp op 3 oktober 2004 zijn gedicht tijdens de herdenkingsbijeenkomst in de Grote Kerk voor de onthulling van de gedenkplaquette aan de buitenmuur van de Grote Kerk. Op 3 oktober 1944 exact om 8 uur in de avond werden 100 jongemannen tijdens een razzia van de Duitse bezetter uit hun huizen in Gorcum gehaald. Was de gezochte persoon niet thuis, dan werd een huisgenoot meegenomen. NSB-burgemeester H. Höltke had een lijst van Gorcumers laten opstellen die in zijn ogen bekend stonden als ‘raddraaiers’ of ‘oproerkraaiers’, die gearresteerd moesten worden bij een geallieerde invasie. Deze ‘zwarte lijst’ was niet alleen opgesteld met behulp van bekende NSB’ers, maar ook ‘gewone’ burgers hebben hun stadsgenoten een hak gezet en geklikt bij de Duitse bezetter. De gearresteerde mannen werden de volgende dag naar Kamp Amersfoort afgevoerd, van waaruit 44 Gorcumers op transport werden gezet naar concentratiekamp Neuengamme en de rest tewerk werd gesteld in Deelen. Van de 44 Gorcumers in Neuengamme hebben 40 mannen het niet overleefd. De herdenkingsplaquette was een idee van Gijp Kreukniet, één van de mannen uit de Deelen-groep. Zijn neef Cornelis Kreukniet, ingedeeld in de Neuengamme-groep, kwam niet meer terug. De hele geschiedenis wordt verteld in het boek ‘Fatale afgunst’ van Ruth de Jong en A.M. van Weelden. Ook deze geschiedenis van onze stad hoort aan ‘de Boom’ als waarschuwing waartoe intolerantie kan leiden.


6a Sandra van Rosmalen

Ik hou van bloemen met voeten…. in de aarde. We hebben één aarde. Elk mens heeft één leven om te leven op die aarde. Die aarde zullen we met elkaar moeten delen. Laten we zoeken naar de overeenkomsten. Soms voelen, denken, vinden, willen we niet hetzelfde, maar zolang we elkaar geen schade toebrengen, laten we elkaar dan tolereren. En misschien kunnen we die diversiteit – de bonte kleuren van ons mensen – zelfs leren koesteren.


6b Monique van Zuijdam

Tolerantie voor mij is onder andere het aanvaarden en accepteren van de keuzes van anderen, ook al vind ik ze niet altijd makkelijk te begrijpen en soms ook moeilijk te dragen. Na een scheiding is het contact tussen mij en mijn dochter verbroken. Gelukkig woont mijn zoon bij me, maar haar te moeten missen en niet in mijn armen te kunnen sluiten blijft zwaar. Ik wilde voor de foto in de Boom van Tolerantie dan ook kiezen voor een treurwilg, een sterke boom, die hangende takken draagt. Toch staat de treurwilg nu op de achtergrond en heb ik gekozen voor een boeket van schoonheid, hoop, een nieuw begin. Al is tolerantie soms een lastig begrip in je hoofd, in mijn hart draag ik haar met liefde.


7a Jens Baijens

Jens is 6 jaar e ontdekt de wereld steeds meer. Zijn favoriete openingszin is: “Hoi, ik ben Jens en wie ben jij?” Hij is écht geïnteresseerd in het antwoord. Daarom ook de keuze voor de gerbera: puur en oprecht. Als iedereen zo open zou staan voor anderen zoals onze kinderen, zou onze wereld een nog fijnere plek worden! (Ron Baijens en Martine de Bas)


7b Marcel Klijn

Er is natuurlijk geen absolute definitie voor ‘tolerantie’ die in steen is gebeiteld. Laten we elkaar uitnodigen om de dialoog daarover levend te houden en niet te verstarren. We zijn allemaal één, alleen toont die eenheid zich in deze wereld in verscheidenheid. In de druppel toont zich de oceaan. De kunst is dat te zien en steeds weer te blijven zien. De kunst is om de oordelen, meningen en aannames die we hebben steeds weer kritisch te bekijken. Wees bereid om overtuigingen steeds weer kritisch te onderzoeken, bestaande conventies los te laten en de beperktheid van de rede te aanvaarden. Denk ook vanuit je hart. Hoe vaak veronderstellen we niet dat we absoluut weten hoe het zit en zeker zijn van ons eigen gelijk. Maar communicatie is alleen zinvol als de deelnemers niet pretenderen over absolute waarheden te beschikken. Op het moment dat je beseft dat jouw overtuiging relatief is (er is niet één absolute waarheid), ga je steeds meer open staan om die overtuiging steeds weer aan kritiek bloot te stellen. Je staat dan open voor wijziging, voor dialoog, waarin alle partijen evenwaardig aan bod komen, luisteren en leren. Volgens mij is dat de weg naar tolerantie. Ik zou zeggen: doe goed, heb lief, wees vriendelijk, teder, bescheiden, geduldig en zorg voor je medemens en medeschepselen. “Wie (…) de voorraadkamer van zijn hart leeg aantreft, heeft het aan zichzelf te wijten.” [Jacob Lorber (1800-1864)] Goed doen voor een ander, is goed doen voor jezelf. Wat mij altijd is bijgebleven, is de volgende anekdote over Ramana Maharshi (1879-1950). Toen hem werd gevraagd hoe we anderen zouden moeten behandelen, antwoordde hij: “Er zijn geen anderen.”


8a Tamara Hoogesteger

Tolerantie, gaat voor mij over inleven in de ander, je verplaatsen en proberen de wereld vanuit het perspectief van de ander te begrijpen. Tolerantie in de praktijk is een dagelijkse oefening.


8b Sem Verhagen


9a Tieners van het Open Pastoraat

Kleurrijk en met hart voor elkaar.


9b Wendy Timmer met hond Bruno

Soms is gewoon samen zijn, elkaar begrijpen. Wat de mensen op deze aarde betreft: praat met elkaar, doe moeite voor elkaar, kijk een ander in de ogen, lach, en leer vooral van die ander. Dan kan toegevendheid nooit ver weg zijn.


linie 1
Linie 3
Linie 4
Linie 5
Linie 6
Linie 7